همه ما که در تهران زندگی می کنیم بار ها صحنه های بعضا دلخراش رانندگی را در خیابانها و اتو بانهای تهران دیده ایم. گمان نمی کنم کسی وجود داشته باشه که با دیدن این حوادث ناراحت نشه ولحظه ای به فکر فرو نره که علت چیست؟ البته لازم نیست که حتما وقوع تصادف را شاهد باشیم، اگر کمی بیشتر به اطرافمون دقت کنیم می تونیم عمق فاجعه ای را که داره هر روز اتفاق می افته بهتر درک کنیم. مثلا یک نگاهی به گارد ریل های وسط اتوبانهای تهران بندازید، با اینکه هر روز تعمیر و تعویض می شوند باز هم به خوبی اثار و علائم تصادفهای خطر ناک رانشان می دهند. اگر چه نه همه تصادفات منجر به برخورد و تخریب گارد ریل میشه ولی تعداد زیاد این خرابی ها و دیدن موارد جدید در هر روز باعث میشه که ادمیزاد واقعا احساس خطر کنه. با این تفاسیربه نظر میاد که پلیس راهنمایی و رانندگی با وجود تلاشی که میکنه به دلیل ضعف شدید مدیریت و اختصاص منابع در کشورقادر به اصلاح این وضع در کوتاه مدت نیست و چیزی جز نوشتن برگه های جریمه چند هزار تومانی از دست پلیس بر نمی اید. با این وجود اگر ما رانندگان متخلف را گروه بندی کنیم و اخلاق و رفتار اونها را مورد تحقیق قرار بدهیم اونوقت شاید بتونیم برای هر گروه راه چاره مناسبی را اتخاذ کنیم و دیگه شاهد این همه تصادفات و تلفات در کشور مون نباشیم.
رانندگانی را که معمولا بی احتیاط رانندگی میکنند میشه به گروههای زیر طبقه بندی کرد:
- نوجوانان بین 18 تا 22 -23 سال که معمولا ماشین افراد دیگر خانواده را بر می دارند تا با دوستان هم سن و سال خودشون به گردش و تفریح بپردازند. این بچه ها به اقتضاء سنی که دارند ممکن سعی کنند که با حرکات اکروباتیک! ماشین دست به خود نمایی بزنند و خطراتی را برای خود و دیگران ایجاد کنند. متاسفانه در این سن تجربه کافی در مورد عواقب تصادفات رانندگی در افراد وجود نداره و شاید فرد متخلف متوجه نباشه که این کار اون میتونه به قیمت از بین رفتن یک خانواده خوشبخت بیانجامه. متاسفانه با توجه وجه مشخصه سرعت بالای این نوع رانندگان تصادفات انها معمولا از انواع با خسارت فیزیکی و بدنی بالاست. یکی از راه حلهای مقابله با این گروه از رانندگان افزایش سن دریافت گواهینامه رانندگی در کشور است.
- گروه افرادی که معمولا در تعطیلات اخر هفته برای تفریح به خیابان گردی میپردازند. این دسته نیز مانند گروه اول ممکن برای اینکه حسابی تفریح کرده باشند دست به کار های خطر ناک مثل مسابقه در اتو بان با افراد مثل خودشون بپردازند. این گروه را میشه از روی چیز هایی مثل رینگ های اسپرت و تجهیزات صوتی ماشینشون شناسایی کرد. اگر شبهای جمعه یک سری به اتوبانها بزنید حتما اتو موبیلهایی را خواهید دید که با هم کورس گذاشته اند. این نوع حرکات با ماشین معمولا در طول روز های کاری کمتر دیده می شود. تنها راه مقابله با این نوع رانندگی استفاده از پلیس راهنمایی نا محسوس اونهم در موقع و زمان مناسب است.
- افراد خلافکار (دزد و قاچاقچی یا مست) معمولا تعداد کمتری از اتوموبیلها را شامل می شوند ولی به هنگام فرار از دست پلیس بی نهایت خطر ناک هستند. این افراد در هنگام فرار معمولا منتظر راه دادن شما نمی مانند، بصورت مار پیچی از بین اتو موبیلها رانندگی میکنند و از تصادف با دیگران ابایی ندارند. توصیه میشه که به هیچ عنوان با این افراد لجبازی نکنید یا در صدد تلافی کار اونها نباشید چون ممکن به شما تیر اندازی کنند یا درگیری فیزیکی ایجاد کنند. بهترین کار این هست که همیشه در موقع رانندگی با نگاه کردن متناوب به ایینه ها مراقب اتوموبیلهایی که از پشت با سرعت نزدیک و از کنار شما عبور خواهند کرد باشید. هرگز در این مواقع هول نشید و دست و پای خود را گم نکنید. اگر هول بشید و بخواهید ماشین را به کنار بکشید تا مانع برخورد احتمالی بشید ممکن که با اتو موبیلهای دیگه که اطراف شما هستند برخورد کنید.
- افرادی که عجله دارند گروه دیگری هستند که اگر چه خیلی خطرناک رانندگی نمی کنند ولی با توجه به تعداد زیاد انها در شهر های بزرگ معمولا بیشترین تصادفات از نوع با خسارت کم را بوجود می اورند. همه روزه شاهد تصادفات این نوع افراد با دیگران هستیم. وجه مشخصه این نوع تصادفات خسارت کم و برخورد اتوموبیل پشتی به اتوموبیل جلویی در اثر رعایت نکردن فاصله مطمئنه از سوی راننده عجول هست. توصیه میشه که همیشه در برخورد با افراد عجول که با فاصله بسیار کمی در پشت ماشین شما رانندگی می کنند و مدام چراغ میزنند بدون ناراحتی و با احتیاط به سمت راست خود بروید و اجازه بدهید تا اونها به کار خود برسند.
- گروه افراد دیگری که نا خواسته بد راننگی می کنند. این گروه عمدتا شامل خانمها، افراد سالخورده و افرادی هست که تازه به جرگه رانندگان پیوسته اند. متاسفانه خانمها به دلیل شرایط فیزیو لژیکی خاص خودشون و افراد مسن به دلیل کهولت سن و کاهش بینایی و شنوایی همواره بیشتر از دیگران از رانندگی ترس دارند و بنابر این بیش از حد احتیاط می کنند که باعث ایجاد مزاحمت برای دیگران خواهد شد. این نوع از رانندگان معمولا با سرعت بسیار کم در محلهایی که اجازه سرعت بالا وجود داره خود نمایی می کنند. نکته دیگری که در مورد خانمها باید متذکر شد این هست که اونها ذاتا فکر می کنند که همیشه باید تقدم داشته باشند چون مونث هستند و این قانون را به رانندگی هم بسط می دهند. بنابر این مراقب باشید!
- دسته بعدی از افرادی که بی احتیاط رانندگی می کنند رانندگان به اصطلاح بیابون اعم از مسافری و باری می باشند. این دسته از افراد به دلیل رانندگی طولانی همواره خسته و خواب الوده هستند. به همین دلیل تصادفات انها معمولا ناشی از انحراف ماشین به سمت چپ هست و به اصطلاح شاخ به شاخ می کنند. این نوع تصادفات در کشور ما بیشترین خسارت جانی را به بار میاره. توصیه میشه هر گز مسیر های خیلی طولانی را بدون استراحت و خواب کافی رانندگی نکنید. در عبور از کنار تریلر ها یا اتو بوسهای جاده ای در روز از بوق و در شب از چراغ حتما استفاده کنید تا اونها از وجود شما اگاه شوند.
- موتور سوار ها گروه بعدی از رانندگان بی احتیاط در کشور ما هستند. به دلیل شکل فیزیکی این وسیله نقلیه رانندگی با سرعت بالا می تونه بی نهایت برای راکب و یا رانندگان اتو موبیلها و عابرین خطر ساز باشه. بد ترین حالت زمانی هست که موتور سوار با بی احتیاطی و با خیال اینکه موتور او کاملا عبور خواهد کرد به جلوی ماشین می پیچه. در این هنگام سپر اتو موبیل به پشت موتور برخورد می کنه و در صورتیکه سرعت بالا باشه موتور سوار به زیر اتو موبیل کشیده خواهد شد. توصیه میشه همواره با کمک گرفتن از حس شنوایی خود مراقب موتور سوار های بی احتیاطی که با سرعت از کنار شما رد می شوند باشید. این موتور سوار ها معمولا در ایینه دیده نمی شوند ولی صدای اونها با وجود قرار کرفتنشون در منطقه کور ماشین ( جاییکه در هیچکدام از ایینه ها نمی توان دید) شنیده میشود.
موارد فوق تنها به خطا های رانندگان پرداخته که کنترل انها تا حدودی در دست خود راننده است. باید توجه داشت که عوامل دیگری نیز از قبیل نوع جاده یا خیابان، علائم هشدار دهدنده، پستی و بلندی ها و شیب جاده ها، شرایط جوی در موقع رانندگی، میزان روشنایی جاده یا خیابان و سلامت وسیله نقلیه از نظر فنی وجود دارند که تقریبا به اندازه عوامل فوق اهمیت دارند و باید به انها در هنگام رانندگی توجه کافی نمود.
